Klinisyenler, elektrik yaralanmalarını kontakt noktasındaki elektrik voltajına göre yüksek gerilim ve düşük gerilim yaralanmaları olarak sınıflamışlardır. Yüksek voltaj elektrik yaralanmaları 1000 V’un üs¬tündeki kaynaklarla temasla gelişirken, düşük voltaj elektrik yaralanmaları 1000 V’un altındaki voltajlar¬la temas sonucu gelişir.
Yüksek ve düşük gerilim yaralanmalarının klinik sınıflaması, güç hatlarının elektrik endüstri sınıf¬lamasından farklıdır. Klinik olarak yüksek voltaj şoku, yüksek voltaj durumlarında arka bağlı oluşan elekt¬rik akımının mekanik temastan önce gelmesiyle düşük voltaj şokundan farklıdır. Üç fazlı güç hatlarında taşman voltajlar düşük, orta, yüksek, ekstrayüksek ve ultrayüksek olarak sınıflandırılır. Düşük voltajlar 600 V’un altında ve orta voltajlar ise 2400 V- 69 kV arasında değişmektedir. Yüksek voltajlar 115-230 kV arasında, ekstrayüksek voltajlar ise 345-765 kV arasında değişir. Ultrayüksek voltajlar 1.1 MV’un üstün¬dedir. Enerji hatlarından gelişen yaralanmalar en sık, taşıma hatlarında sık kullanılmasından dolayı orta voltajlarda görülür. Bu şemaya göre, orta hat voltajın yüksek voltaj yaralanmasına yol açabileceğine dik¬kat edilmelidir.