Elektrik akımının tipi, frekansı ve büyüklüğü, vücudun yaralanmaya vereceği yanıtı belirler. Örneğin bir voltaj kaynağı ile temas sonrası bireyin ventriküler fibrilasyon geçirmesi için gerekli alternatif akımın büyüklüğü direkt akıma göre daha azdır. Benzer şekilde ventriküler fibrilasyon oluşturmak için 1-kHz’lik kaynak 60 Hz’lik kaynaktan daha yüksek akıma gereksinim duyar. Duvar prizlerinin tipik 60 Hz’lik akımı 0.5 mA ile irkilme hissi oluşturur. Ön kola uygulanan 10 mA’lik akım kişinin kolunu kurtarmasına izin ver¬mez. Bu fenomen “izin verme” sınırı olarak bilinir ve dominant ön kol fleksörlerinin elektriksel stimülas- yonu sonucu oluşmaktadır. 50 mA’lik akımın 2 saniyeden daha uzun süre uygulanması ventriküler fibrilas- yonu indükleyebilir, 1 A’lik akım ise ani asistole ve kas-sinir yapılarında lizise neden olabilmektedir.